Persoonlijk

Het leven gaat soms niet over rozen…De mallemolen van het leven…Leven als een god in Frankrijk…en ga zo maar door. Het leven bied tal van mogelijkheden en iedere keuze zal een andere weg inslaan. Soms wordt je daar in gedwongen, maar meestal is de pad in het leven een persoonlijke keuze. Een keuze wat soms heel goed uitpakt!

Op Lin’s Blozzy vind je in iedere blog een persoonlijke noot. Elk artikel, hoe informatief dan ook, wordt aangevuld met persoonlijke ervaring en persoonlijke gebeurtenissen. Ieder artikel gaat dus in hoofdzaak over ons al zal je dan ook nog leuke tips en trucs kunnen vinden over de gekozen onderwerp.

Toch is er af en toe een verhaal wat puur persoonlijk zal zijn en juist die verhalen stallen we onder deze categorie: Persoonlijk…Linda baby persoonlijk


Hobby/speelkamer
Een koophuis is nooit af! Bekend met deze gezegde? Ook al verbouw je het hele huis, voordat het eerste project af is, begint de volgende alweer. In ons huis hebben wij de laatste tijd best wel wat aangepakt. De keuken, de woonkamer en twee slaapkamers in een tijdsbestek van twee jaar. Op zich niet zo heel bijzonder. Wij wonen er dan ook weer met veel plezier. Er was nog 1 kamer een doorn in het oog: onze oude babykamer van Isis. Bestemming? Een hobby/speelkamer. Bezemkast of babykamer? Ik noem het tegen iedereen mijn bezemkast, maar feitelijk is het een van […]

Van bezemkast tot hobby/speelkamer


wie ben ik fotografie
Dacht je dat we het vandaag gaan hebben over het programma wie ben ik? of denk je misschien dat dit mijn nieuwe contactpagina is…Alle antwoorden hiervoor zijn niet waar. Ik vraag mij oprecht af: Wie ben IK! In Help ik heb een Midlifecrisis liet ik het al horen. Ik ben in een crisis beland. Niet zomaar een…nee een heus midlifecrisis. Met mijn 45 jaar misschien wat te vroeg, maar ik kan er nu eenmaal niet meer omheen. Shit happens! Realiteitscheck Het heeft mij de afgelopen maanden wel gedwongen om eens goed na te denken. Wie ben ik nu eigenlijk en […]

Wie ben ik?


Thuis leren tijdens Coronacrisis
Een dag net als alle andere. Yeah, right! Door onze intelligente lockdown tijdens de Coronacrisis van 2020, waar iedereen in hetzelfde schuitje zit, wordt het er per dag niet beter op. Ik hou de moed erin en ergens is het ook wel heel gezellig en veilig met mijn meiden thuis. Vriendlief werkt wel gewoon door en daardoor heb je toch nog het gevoel: business as usual.  Vanavond zal er bekend worden waar deze lockdown naar toe gaat. Het zal ergens een opluchting zijn wanneer de teugels wat minder strak komen te staan, maar tegelijkertijd bekruipt een gevoel van naderende onheil. […]

9 reden waarom deze Coronacrisis te lang duurt!



Zusjes fase
Het is een oeroud cliché: Kleine kinderen worden groot! Met twee kinderen in de leeftijd van 9 en 14 jaar kan ik alleen maar schoorvoetend toegeven dat dit cliché gek genoeg altijd klopt en bij iedere leeftijd kan je maar 1 ding denken: het is maar een fase! Kleine kinderen, kleine zorgen; grote kinderen grote zorgen Voor nu is mijn grootste zorg dit eigenes grote kind dat ikkes heet! Met mijn kinderen zit het nu wel snor. Ze groeien, bloeien en gaan hun eigen paden bewandelen. En ik? Ik weet niet goed mijn weg te vinden in deze grote wereld. […]

Het is maar een fase


nieuw leven
Voortgezet onderwijs….voor de een een hel, voor de ander een hemel, maar voor verreweg de meeste jongeren een noodzakelijk kwaad. Het is dat we tot 18 jaar leerplichtig zijn anders zouden sommige kinderen het wel weten.  Schoolkeuze Emma zit inmiddels in de derde klas van het VMBO. Een groene school op ongeveer een half uur fietsen. Ze zit daar helemaal op haar plek. Lekker doen, niet zoveel theorie. Daar hebben wij een paar jaar geleden bewust voor gekozen. Ook al heb ik het idee (nog steeds) dat er meer in haar zit, het laagdrempelig onderwijs waarbij ze meer doet, ligt […]

Waarom ik stiekem naar het voortgezet onderwijs zou willen


computer stapje nieuw leven
Drie weken van de intelligente lockdown zit er op! In meerdere opzichten zijn we weer een stapje verder gekomen. Nu we in de vierde week van de lockdown zijn aangekomen neem ik even een stapje terug om te kijken wat er allemaal gebeurd is. Scholen gesloten De scholen zijn nu drie weken gesloten en vorige week kreeg heel Nederland het bericht dat er nog minimaal vier weken bij komen. Bij de meeste scholen zal dan ook de meivakantie aangebroken zijn. In ons geval zal waarschijnlijk dan de eerste dag school pas half mei zijn. Bijna zes weken nog! Gelukkig loopt […]

Weer een stapje verder



oren
Begin vorig jaar heb ik mijn verhaal verteld over mijn oor problemen. Het was een heel verhaal, maar om een lang verhaal kort te maken… Na jaren met oorontsteking te hebben rondgelopen kon ik nog maar een ding doen. Toch maar weer eens een stap wagen naar de specialist. Wie het volledige verhaal “Mijn oren en ik” wil lezen, kan het artikel hier terug lezen. Wat nu? Na een aantal vervelende ervaringen met verschillende KNO-artsen was ik dit keer erg sceptisch om weet een gang te maken naar het ziekenhuis. Gelukkig bleek dit keer mijn specialist een uitermate aardige dame. Na een […]

Mijn oren en ik, het vervolg of het eindstation?


Amerika
Nu Nederland al een paar weken in de ban is van de coronavirus, lees ik in het nieuws dat het virus inmiddels ook Amerika volledig plat heeft gelegd. Het begint zelfs het nieuwe epicentrum van de wereld te worden. Dagelijks lees ik berichten over het opkopen van vaccins tot het opeisen van beademingsapparaten. Het is een gekke wereld aan het worden. Zelfs attractieparken zoals Disney en Universal zijn gesloten en al scrollend door Youtube zie ik meerdere filmpjes van compleet lege parken. Ik sluit mijn ogen en denk terug aan de tijd dat ik daar zelf liep en hoe intens […]

Amerika, het land van mijn dromen.


midlifecrisis
Ik beken….ik heb een midlifecrisis! Klinkt heel ernstig en stiekem is het toch een begin van een nieuw leven. Ben ik in een midlifecrisis beland? Bij het doorspitten van mijn oude artikelen greep mijn angst ineens mij bij de keel. De onderwerpen waar ik tot nu toe bij Kidzblozzy over geschreven had, werden langzaam anders van stijl. Donkerder, zwaarder en ook onpersoonlijker en tegelijkertijd heel persoonlijk. Klinkt wat tegenstrijdig, maar het gaf mij een goed beeld waar ik het laatste jaar (en misschien wel de laatste jaren) tegenaan loop.  De artikelen zijn afgelopen jaar een brij van losse onderwerpen geworden. […]

Ik heb een midlifecrisis!