De kunst van het opruimen


Het is algemeen bekend dat wij vorig jaar flink verbouwd hebben. Daarbij is de oude interieur verdwenen in dozen. Heel handig, maar bij ons werkt dat niet helemaal. De dagen glijden voorbij en pas op het moment dat wij echt iets nodig hebben, merken wij pas op dat er op dat kleine kamertje toch wel heel veel zooi staat. Opruimen is niet onze sterkste eigenschap.

gymschoenen opruimen

De verloren gymschoenen

Zo ook afgelopen week. De gymschoenen van Isis zijn te klein geworden en zo bijdehand als ik ben dacht: O ja, ik heb laatst die schoenen nog van Emma gezien. Ik zal ze eens pakken! Laten deze schoenen nu net op dat bewuste kleine kamertje liggen! Ik zal je eens schetsen wat er toen gebeurde:

De zoektocht

Deur open….oef dat is we heel veel troep! Daar heb ik nu geen tijd voor. Ik zal van de week wel gaan zoeken. Deur dicht.

Poging twee: De deur gaat open. Er lig toch meer dan ik dacht. Ik zal van de week maar eens flink opruimen hier, maar waar zijn toch die gymschoenen gebleven? Een doos wordt verschoven een kist wordt verplaatst. Nog een paar zaken oude kleding wordt uit de kamer gehaald. Geen schoenen…Shoot! Ik moet alweer weg! Even snel alles terug. Voor vrijdag ga ik nog eens kijken. En de deur gaat weer dicht.

Laatste poging

Poging drie: Nu moet ik die schoenen toch echt even terug vinden anders heeft Isis vrijdag geen schoenen om te volleyballen. Ik heb de hele dag de tijd dus het moet lukken. Zoveel staat er toch niet? Optimistisch schuif ik vakkundig alle zakken met kleding de kamer van Isis in. De dozen met inhoud wordt aan de kant geschoven. Mama heb jij mijn pop al terug gevonden? Ja mop…hier. En mijn poppenkleertjes? Ja mop…hier. Oja, heb je ook het bedje terug? Ja mop…hier. Ga maar lekker spelen. Een zak met knuffels wordt op de overloop gezet om straks weg te brengen voor de rommelmarkt.

Er wordt snel nog foto’s gemaakt van een paar lampen, schilderijen, een bank en wat klein spul. Dat kan ik dan mooi straks op marktplaats zetten. Een dan ineens…een kabaal vanuit de hal. De zak met speelgoed en knuffels is om gevallen en ligt inmiddels beneden aan de trap. Een spoor van knuffels en speeltjes liggen bezaaid op de trap. Ach…scheelt mij straks weer sjouwen šŸ™‚ Ik vraag Isis om het spul eens uit te zoeken wat ze nog wel of niet wil houden.

opruimen

Oeps!

Ondertussen heb ik nog steeds geen schoenen gevonden. Ik vind nog wat doosjes met belangrijke spullen. De paspoorten van DJ en Niko, een fotocamera en de vergeten cadeaubonnen. Ik zal ze eens meenemen. Dan kan ik eindelijk eens kijken of ik er wat voor kan kopen. De kamer is voor twee derde doorzocht maar nog steeds geen schoenen šŸ™ Ik begin de moed al op te geven. Nog een laatste kans, laatste doos…daar zullen ze toch niet in zitten? Ja hoor! Eindelijk zijn de schoenen terecht. Ik ruim de kamer even snel op en er blijkt toch meer ruimte te zijn dan ik dacht. Als je het maar goed opstapelt!

Anticlimax

Na een goed uur of drie zit ik tevreden op de bank. Er zijn al wat zakken gevuld met rotzooi wat weg kan en de rest zal ik in het weekend wel opruimen. Missie geslaagd! Ik vraag Isis om de schoenen even te passen en daarna in haar tas te doen.

Mama deze schoenen passen…niet! Ze zijn te groot!

Soms heb je van die dagen, Pffff….Het wordt mij weer pijnlijk duidelijk dat ik de kunst van het opruimen niet onder de knie heb.


Over Linda

Aangenaam...Linda, mama van 2 heerlijke dochters die heel goed weten wat ze willen. Ik neem ze mee langs leuke activiteiten waarvan ze de les (hopelijk) meenemen in het leven.

Een reactie plaatsen

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.