De grote verbouwing #1; we moeten er maar aan geloven!


Het is 12 jaar geleden dat we de sleutel kregen van ons huidige huis. 12 jaar! Ik besef me ineens dat Emma en Isis toen der tijd nog niet eens geboren waren. Op 1 oktober kregen we de sleutel van het huis en zo waren we dus 12 jaar geleden op dit moment flink aan het klussen op deze nieuwe locatie.

Logistieke uitdaging

We hadden een woonboerderij in Apeldoorn gekocht, maar waren zelf (zowel vriendlief en ik als mijn ouders) woonachtig in Amersfoort. Om de kilometers een beetje binnen de perken te houden, hebben we al vanaf dag 1 een matrasje in Apeldoorn neergelegd en lieten we een vol huis achter in Amersfoort. Voor ons een vol huis en die bleef vol. Voor onze nieuwe start in Apeldoorn in landelijke omgeving voldeed het moderne interieur naar ons gevoel niet meer. Tijd voor vernieuwing op alle vlakken. We kochten een nieuwe bank en nieuwe meubels in de (toen hippe kleur) donkerbruin. Voor mijn gevoel was donkerbruin lekker landelijk (lees: bijna dezelfde kleur als hout). Door de jaren heen bleek het prima te werken, al had ik soms wat last dat de muren op mij af kwamen. Het voelde donker en klein!

Woonkamer links voor grote verbouwing

Door de jaren heen

Nu 12 jaar later is er niet veel veranderd. Het klinkt een beetje vreemd in de oren, juist omdat ik veel van veranderen hou. Eens in de zoveel tijd worden alle accessoires vervangen in huis en hangen we weer nieuwe gordijnen op. Ik heb al heel wat kleuren kussens in mijn opslag liggen en ook mijn afdeling “prietprullerige hebbedingetjes” is in de loop der jaren al flink uit de hand gelopen. In de huidige tijd probeer ik vaak wat aanpassingen te doen aan deze hebbedingetjes zodat ze nog een tweede leven krijgen, maar toch…mijn opslag raakt steeds voller ­čśë Een flink archief aan verandermateriaal en daardoor regelmatig een nieuwe aanzien van de woonkamer.

Licht

Aan de muren was tot op heden dan nog niets gedaan. Heerlijk zo’n lekkere laag spachtelputz! Zelfs met vlekken is het mogelijk het met water en zeep schoon te maken (wel goed droog deppen). Toch begon de woonkamer nu wat mankementen te vertonen, maar wat wil je naar 12 jaar! Door de verkleuringen vond ik het steeds meer een donker hol te vinden. Tel daarbij de donkere meubels en donkerbruin gekleurd lakwerk op en ik was er klaar mee. Ik wil licht in mijn huis! Ondertussen roep ik dit nu al twee jaar en is er nog steeds niets gebeurd. Een typisch gevalletje van “liever lui dan moe”.

Schouw

Genoeg is genoeg!

Mijn gezin heeft er inmiddels genoeg van! Naast dat ze zat zijn van het schilderwerk hadden ze ook genoeg van de indeling en hebben vriendlief en┬á Emma de huiskamer afgelopen zondag ge├źnterd! Gewapend met een grote dosis enthousiasme zou onze enorme bank een andere bestemming krijgen. Een bestemming waar ik het toen al niet mee eens was en nu….ik weet het nog niet. Het probleem van onze huiskamer is dat het een lange pijpenla is. 8 meter lang en 3 meter breed. Op de lange muur zit in het midden een mega-grote open haard, waardoor de kamer onbewust al in twee├źn gedeeld wordt.

Tegenover de open haard zit de deur naar de gang. Aan de kant van de keuken stond tot op heden onze eetkamertafel en aan de andere kant van de schouw onze hoekbank. Kasten hebben we bijna niet. In drie muren van de woonkamer zitten in totaal vier ramen van twee bij twee meter. Tel daarbij de schouw op en het wordt duidelijk dat alleen onze binnenmuur ruimte bied voor een kast. Juist vanwege de toch al geringe m2 die onze kamer bezit hebben we toen maar besloten om een aantal kleine kastjes neer te zetten en een lage kast als tv-meubel.

Het woongedeelte bestond voor ons uit een hoekbank en een tv-kast. Heel geborgen en prima afgebakend. Daarnaast was het redelijk open. Door de bank naar de andere kant van de kamer te verhuizen wordt de zitruimte optisch verkleind door een loopruimte van de keuken naar de kamer. Nu is de kamer al donker en maak je het zitgedeelte nog kleiner. Ik moet er nog even aan wennen, denk ik. Ik zal het in ieder geval een tijdje proberen.

De grote verbouwing: Stap 1 Bedenk hoe je het wilt hebben

Door de afmeting van onze woonkamer wordt het een flinke uitdaging om het opnieuw te gaan indelen. We moeten zelfs onze mening over de verdeling van zitruimte/kastruimte op de schop gaan nemen. We hebben nu een hoekbank dat wat onhandig is in zijn omgang. Daarnaast hebben we altijd rommel in de kamer doordat we structureel kastruimte te kort komen (of wellicht te veel rommel bewaren).

Weinig kastruimte en toch een hele grote bank. Het staat wat haaks op elkaar, maar wanneer je beseft dat we zelfs we nu met zijn vieren zijn structureel ruimte op de bank te kort komen, ziet toch al wat beren op de weg. Die bank is na 12 jaar wel eens een keer aan vervanging toe. Ik heb er al heel wat vraagtekens bij gezet…hoe ga ik dit oplossen? Voor de eettafel en andere meubels hebben we nu wel een oplossing bedacht. Deze meubels zien er naar verhouding nog prima uit. We gaan hier dus een kwast over trekken. Alles wordt wit (met een tintje grijs). Voor de eettafel wil ik de zes stoelen vervangen door drie stoeltjes en een bank. De kasten worden aangepast op de rest van de interieur en we gaan de muren sauzen. Alle bruine kleuren in huis wordt wit (met een tintje grijs) en op de twee korte muren zal dezelfde lichte tint grijs terug komen.

Voor de open haard heb ik een ander idee. Die wil ik betimmeren met sloophout en dan een whitewash behandeling geven. Er zijn al flink wat idee├źn in ontwikkeling…ik zal dus mijn moed bij elkaar moeten rapen en een datum moeten prikken voor de grote verbouwing! Een indruk wat voor ons zien? Dit:

Opknappen

Al met al moet de woonkamer een flinke beurt krijgen. Wat betreft de indeling…ik zal het even laten inzinken. Zodra alle plannen wat concreter worden en de verf gehaald wordt, kan nog alles veranderd worden. De komende tijd zal ik mij volledig daar op gaan richten en zal ik soms (nog) minder op mijn blog te vinden zijn. Het is even niet anders, maar het is voor een goed doel. Ik hou jullie zeker op de hoogte!


Over Linda

Aangenaam...Linda, mama van 2 heerlijke dochters die heel goed weten wat ze willen. Ik neem ze mee langs leuke activiteiten waarvan ze de les (hopelijk) meenemen in het leven.