Haar eerste “grote mensen” fiets!


Kleine meisjes worden groot! Gelukkig wel…en dat zeg ik uit de grond van mijn hart. Ook al zijn alle baby’s heel schattig om te zien, ik ben blij om mijn meiden gelukkig en gezond op te zien groeien. Bij iedere stap in het jonge leven van jouw kinderen horen ook de bijbehorende mijlpalen. Mijlpalen die elkaar in een rap tempo lijken op te volgen. Deze week hadden we weer zo’n mijlpaal voor Emma…ze kreeg van ons haar eerste “grote mensen” fiets.

Niet voor niets en geen moment te vroeg. Emma had tot nu toe nog altijd een fiets met 24 inch banden. Op zich is er nog niets mis met deze fiets, maar ze klaagde al een tijdje dat haar knieën boven het stuur uit kwamen. Haar zadel werd vervolgens nog even een stukje hoger gezet. Ik had zelf immers mijn zinnen gezet om haar eerste “grote mensen” fiets te geven op het moment dat ze naar het voortgezet onderwijs zou gaan. Ze moest het nog maar even doen met haar oude, trouwe stalen ros. Vriendlief probeerde het nog wel om mij om te praten, maar ik was onverbeterlijk.

city-street-house-broken unsplash.com

Foutje…bedankt!

Tot ik deze week haar fiets in het fietsenhok zag op school. Ze was haar regenjas vergeten en het zag er naar uit dat we het die middag niet droog zouden houden. Om twaalf uur nam ik de jas mee…ik moest toch Isis ophalen van school en kon ik gelijk die jas even in haar fietstas doen. Achter in het fietsenhok stonden alle fietsen van haar klasgenootjes netjes op een rij. Wat ik daar aantrof, deed mij een beetje het schaamrood op de kaken laten verschijnen. Er stonden daar allemaal “grote mensen” fietsen! Dat is op zich niet zo raar, maar wanneer je begrijpt dat mijn dochter juist een van de langste van haar klas is (groep 7) en zelfs de gemiddelde lengte heeft van groep 8 dan weet je dat er iets niet goed gaat. De meeste klasgenoten hadden dus al een “grote mensen” fiets. Ehmmm…op dat moment drong het tot me door dat ik wellicht mijn perspectief op de mijlpalen in een mensenleven iets moest bijstellen.

Ik belde vriendlief op en hij bevestigde mijn vermoeden. Afgelopen week had hij met haar de route voor het fietsexamen van VVN met haar doorgenomen en was er toen ook al achter gekomen dat de fiets nu toch echt te klein was geworden. Aangezien ik altijd al met veel bombarie had aangegeven dat ik alleen een nieuwe fiets wilde geven wanneer Emma naar de grote school zou gaan, had hem doen twijfelen om het slechte nieuws aan mij te vertellen. Sorry! Ik had nu wel door dat ik fout zat. Kinderen blijken dus tegenwoordig sneller groot te worden dan ik aankan. OEPS!

“Grote mensen” fiets; mevrouw heeft wensen!

Dat werd dus gelijk een zoektocht naar een nieuwe fiets. Op een vrijdagmiddag, vriendlief was gelukkig redelijk op tijd thuis, zijn we een rondje Apeldoorn gaan doen. Die middag had ik al eerst gevraagd aan Emma wat haar wensen waren. Ze was daar heel duidelijk in. Het liefste wilde ze een transportfiets in de kleur blauw of zwart, een krat voorop en als het even kan versnellingen èn handremmen. Goed…wanneer we aan al die wensen gaan voldoen, dan ben ik bang dat we toch nog verder moeten sparen. Nog even doorvragen dus….er werden concessies gedaan omtrent de handremmen en verstellingen. Uiteindelijk viel de keuze op een matzwarte transportfiets van het merk Cortina. Stoer, degelijk en wat zij natuurlijk heel belangrijk vond…het fietst heerlijk! Ze is er zo trots op!

Emma kan gelijk haar nieuwe fiets gaan inzetten bij het verkeersexamen van deze week. De theorie is afgelopen woensdag afgerond met 6 fouten op haar examen en moet de praktijktest nu afronden zonder fouten. In totaal mag ze namelijk maar 7 fouten hebben op het totale examen, dus dat wordt dan nog wel even spannend.

Wat denk je? Zal ze het verkeersexamen aanstaande woensdag halen?


Over Linda

Aangenaam...Linda, mama van 2 heerlijke dochters die heel goed weten wat ze willen. Ik neem ze mee langs leuke activiteiten waarvan ze de les (hopelijk) meenemen in het leven.