Isis is mijn naam! 1


Midden in onze ochtendspitsuur zie ik iets in mijn ooghoek bij mijn ouders op tafel liggen. De krant! Op de voorpagina prijkt groot:

Ik stop meteen met alles en begin te lezen. Althans, de voorpagina niet, want dat was alleen de aankondiging. Midden in de krant stond een groot stuk over de naam Isis en de angst die er nu om heen hangt. Ze hebben gelijk. Wat eens zo’n mooie naam was, is het eigenlijk nog steeds! Enkel wordt nu de naam geassocieerd met een negatieve lading.

Mijn naam is Isis

Mijn dochter heet Isis en daar ben ik nog steeds trots op. Trots op mijn dochter, trots op haar naam. Gelukkig krijgt ze nog niet mee welke negatieve lading haar naam nu met zich mee brengt. Wel begint ze overal haar naam te horen en ergens vindt ze dat wel grappig, niet wetende dat zij er niet mee bedoeld wordt.

Ze heeft namelijk haar naam niet zomaar gekregen. Deze naam hebben wij bijna vijf jaar geleden zorgvuldig uitgekozen. Tussen mijn oudste dochter en mijn jongste dochter zit een periode van vijf jaar. Een van de reden daarvoor is dat zwanger worden niet zo vlot verloopt bij mij. Het is niet anders. Bij het uitkiezen van de naam vond ik dat het wel bij Emma moest passen. Lekker kort en krachtig met duidelijke Nederlandse klanken. Zo zou er dan geen verschil in uitspraak kunnen ontstaan. Dat waren mijn eisen.

Ik kwam al snel op de naam Ilse of Iris. Vriendlief veegde dit resoluut van tafel. Hij vond deze namen helemaal niets. Op dat moment begon net een documentaire over DJ Isis. We keken elkaar aan en we wisten het zeker. Dit zou de naam worden van onze tweede dochter. Ik heb er nog geen moment spijt van gehad. Later leerde ik betekenis van haar naam. Isis: Mythische godin van hemel en natuur. Ze stond bekend als vruchtbaarheidsgodin en als een meesteres in magie. Juist die ideologie vond ik zo mooi. Ik, die er lang over heb gedaan om zwanger te worden, was uiteindelijk toch op de natuurlijke manier zwanger geworden. Zonder het in eerste instantie te weten hadden we een zeer toepasselijke naam gekozen.

krant 26-11-2015

Wrange bijsmaak

Niet lang na haar geboorte begon de naam Isis een wrange bijsmaak te krijgen. Door het verdriet en verderf dat gezaaid word door deze groep, durf ik af en toe in het openbaar mijn kind niet eens bij mij te roepen. Tegenwoordig loop ik eerst naar haar toe, wanneer ze in een speeltuin speelt. Dan pas spreek ik haar direct aan. Zodra ik haar naam in het openbaar roept, kijken er namelijk altijd mensen op. Ze schrikken. Pas wanneer je hun in de ogen aankijkt en vervolgens naar jouw kind kijken, kunnen ze zich pas ontspannen. Ik vind dat vervelend om te zien.

Een tijdje terug werd er in de media steeds meer gesproken over IS. Ik vond dat een mooie ontwikkeling. Zo werd de negatieve lading steeds meer van deze prachtige naam afgeleid. Tot die bewuste vrijdag 13 november 2015. Vanaf het moment dat Minister-president Rutte zijn steunbetuiging uitsprak waarbij hij over en over steeds duidelijk  over ISIS sprak, is de naam weer afgegleden naar de status dood en verderf. Jammer!

Hoe dan ook, zullen we met zijn allen weer afspreken dat we Isis een mooie naam vinden en dat we de terreur gaan aanspreken met IS? Alsjeblieft?


Over Linda

Aangenaam...Linda, mama van 2 heerlijke dochters die heel goed weten wat ze willen. Ik neem ze mee langs leuke activiteiten waarvan ze de les (hopelijk) meenemen in het leven.

Een gedachte over “Isis is mijn naam!

  • Romy

    Ik heb de naam Isis altijd een enorm mooie naam gevonden en ik kan me voorstellen dat je ervan baalt dat er nu zo’n negatieve betekenis aan gehangen wordt.

    Dat mensen er en plein publique zo op reageren als jij je dochter roept vind ik echt heel heftig. Die associatie zou ik er in die situatie echt niet bij hebben! Bizar.

Reacties kunnen niet achtergelaten worden op dit moment.