Een stage..wat heb je daar nu aan!


Oke…ik ga nu compleet buiten mijn boekje door dwars door mijn grenzen te gaan, wat betreft het onderwerp van mijn blog. Toch schrijf ik hier vandaag over een onderwerp wat mij al sinds afgelopen maandag dwars zit. Het heeft totaal niet met mijn blogonderwerp te maken, maar heeft wel alles te maken met de toekomst van mijn dochters.

Naast het schrijven op deze blog werk ik nog drie dagen in de week op een administratie. Ik heb sinds april nu een stagiaire onder mijn hoede die het overigens heel goed doet. Zover is er niets aan de hand, maar nu komt het…sinds een gesprek met zijn mentor ben ik ingelicht hoe de “examens” er straks uit gaan zien met betrekking tot de stage. Wat ik daar hoorde, deed mijn oren klapperen. Wat een wassen neus!

Examens

Wat nu blijkt, is dat alle processen in een administratie officieel beoordeeld moet worden als een examen. Hetgeen wat ze zullen leren op school wordt als het ware in de praktijk getoetst met de werkzaamheden die hij bij mij op een administratie doet. Alle facetten die hij op school leert moet als examen afgenomen worden bij mij! Dat zou in mijn ogen dus betekenen dat theorie en praktijk compleet door elkaar heen haalt. Ook al zou een administratie als proces theoretisch moeten kloppen, vaak gaat het in de praktijk toch anders. Maar dat was nog niet eens hetgeen wat mij het meeste zorgen baarde.

Ook al is het “examen” officieel en moet deze ook volgens bepaalde standaarden worden afgenomen, het examen zal door mij worden gedocumenteerd. Tijdens deze examens moet mijn stagiaire laten zien wat hij beheerst. We moeten de datum opgeven bij de mentor wanneer het examen plaats gaat vinden, zodat ze kunnen langs komen om te controleren of het “examen” volgens de juiste standaarden wordt afgenomen. En passant werd er gelijk bij gezegd dat de kans op controle ook zeer klein is dat ze de procedure gaat controleren. Ze had namelijk wel wat anders te doen. Krak!…daar brak mijn klomp. Waarom een officieel examen afnemen als je toch niet gecontroleerd wordt? Dan is de kans op fraude toch bijna niet in de hand te houden?

Mijn stagiaire kan er wel op rekenen dat het allemaal juist gespeeld wordt. Ik vind juist dat een stagiaire er van moet leren dat hij in het werkproces meeloopt en niet dat een stage een tijd is wat je zomaar even “uitzit” Daar heeft geen mens wat aan. Maar wat nu als een stagebegeleider op de werkplek daar helemaal geen tijd of geen zin in heeft? Het papierwerk invullen is zo gebeurd. Wie zegt mij dat het altijd op de officiële manier gebeurd? Ik denk namelijk voor 80% niet. Vaak zullen de gegevens al ingevuld zijn, omdat je de werkwijze van de stagiaire toch wel in de gaten had in het tijdsbestek dat de stagiaire daadwerkelijk zijn werkzaamheden doet. Daarnaast zegt zo’n momentopname genaamd “examen” ook helemaal niets! Het zal altijd de integriteit van de stagebegeleider zijn die het slagen van een stage in de hand heeft. Hoe eerlijk is dat dan? Zeg het me maar! Ik vertrouw het dan al niet meer. Wat heeft de waarde van zo’n examen dan? En als deze dan niet zoveel waarde heeft, zoals de meesten roepen, wat heeft het dan voor een nut om deze examens af te nemen? Het lijkt mij hier een gevalletje bureaucratie ten top!

chalkboard

Mijn stage

In een grijs verleden heb ik ook een korte tijd stage gelopen. In mijn tijd (oei, wat klinkt dat oud!) liep je nog geen drie maanden stage en ik heb deze dan ook met een goed resultaat afgesloten. Mijn stagebegeleider was toen der tijd erg te spreken over mij, maar op de vraag of hij mij zou aannemen, werd er toen negatief geantwoord! Ik had namelijk geen boeren of tuinders achtergrond en zou dus zogenaamd niet geschikt zijn voor zijn bedrijf. Dat ik in die drie maanden al het werk goed had afgerond (binnen een maand!) wat ze voor mij hadden, werd niet genoeg bevonden, Dat ik toen der tijd het O zo gehekelde mineralenboekhouding daar op poten heb gezet, werd ook aan de kant geschoven. Ik had geen boerenschool afgerond en voor hem was daarmee de kous af. Een desillusie ten top.

Daarmee begint dan ook mijn geweten te wringen met de huidige stand van zaken omtrent het lopen van stage. Waarom lopen we eigenlijk stage? Naar mijn idee is stage lopen een manier van vertrouwd raken in een samenleving waarin we dagelijks moeten functioneren. Ervaring doe je op wanneer je een langere tijd meeloopt in het werkproces. Stage is volgens mij om te kijken of het gekozen pad jouw bevalt. Om te kijken of dit werk wel hetgeen is wat je voor de rest van jouw leven zou willen doen. Om de normen en waarden te leren kennen die op een werkvloer heersen. Niet om gelijk een professional te worden in het werk wat je doet. In het huidige geval lijkt het erop dat ze de werkelijke examens willen verschuiven van school naar de werkvloer. Aan de ene kant wel wat voor te zeggen dat is dan lekker makkelijk voor school en het stagebedrijf weet doorgaans donders goed hoe de werkzaamheden zouden moeten gaan. Toch merk je dat in de praktijk werkzaamheden anders lopen dan hoe ze het in de theorie leren op school. Daarbij heeft niet iedere stagebegeleider “feeling” om op te treden als leerkracht. Hij of zij begeleid een stage en daarmee is voor menigeen de kous af.

 

image by Krzysztof Szkurlatowski; 12frames.eu

image by Krzysztof Szkurlatowski; 12frames.eu

Zorgen voor de toekomst

Het kan zijn dat ik beren op de weg zie voor mijn dochters, maar deze manier van stage lopen bevalt mij totaal niet! Aan de ene kant worden ze overgeleverd aan een stagebegeleider die misschien niet getraind genoeg is om stagebegeleider te wezen. Wie weet is deze taak wel opgelegd en heeft hij er helemaal geen zin in. Wat voor een stage zouden mijn dochter dan krijgen? Krijgen ze dan wel de begeleiding die ze verdienen? Leren ze dan ook daadwerkelijk wat? Of worden ze toch die gevreesde voetveeg voor een begeleider die je kan maken of kraken? Wanneer ze examens moeten halen op basis van een stage vind ik dit toch wel eng worden. Een stagebegeleider krijgt dan zo wel heel veel kaarten in handen om uit te spelen. Ik denk dat ik uiteindelijk maar vertrouwen moet hebben in de goedheid van een mens, maar man o man…wat vind ik dat moeilijk.

Ben ik nu de enige die daar bang voor is? Of zie ik te veel beren op de weg en moet ik vertrouwen houden in ons leersysteem? Zeg het me maar!

 


Over Linda

Aangenaam...Linda, mama van 2 heerlijke dochters die heel goed weten wat ze willen. Ik neem ze mee langs leuke activiteiten waarvan ze de les (hopelijk) meenemen in het leven.