Een zondag die ik maar over sla… 2


De laatste tijd probeer ik zo min mogelijk blogjes te schrijven waarin ik uit de doeken doe dat het wat minder gaat. Het is niet voor niets dat ik deze site benoem als een site voor al het leuke voor een kind. Met opvoedkundige taken en/of minder leuke kanten in het leven van een kind ben ik nu eenmaal niet de meest ideale persoon om advies of tips te geven. Ik probeer dan ook mijn “vrije” weekenden in te vullen met het doen van allerlei leuke activiteiten of het maken van leuke knutsels en dergelijke. Maar soms, heel soms…

…heb je van die zondagen dat alles dreigt te mislukken. Gisteren had ik zo’n dag.

Afscheid KledingHuishouden

O ja, dat moet ook nog gebeuren. Ik ben niet zo’n Miep Poets. Ik heb hier in huis zogezegd oogkleppen op voor al wat met huishoudelijk werk te maken heeft. Dit klinkt nu wel heel heftig, ik doe hier wel de dingetjes die gebeuren moeten, maar soms loop ik daar wat mee achter. Ik kies er voor om andere prioriteiten de voorhand te geven. Gelukkig heb ik een welwillende vriend, die dan ook stevig zijn steentje bijdraagt in het huishouden. Gisteren heeft hij flink huis gehouden op de 1e verdieping. Er was één probleem, mijn hoofd was ergens anders. Ik kan er nu eenmaal niet zo goed tegen, wanneer ik uit bed kom en dan nog geen uur later stevig aan de bak moet.

Het was niet anders. Ik moest wel! Al morrend ben ik wel begonnen, maar wat dan begint met lichte tegenzin, bleek uit te groeien in een stevige onweersbui. Al mopperend ben ik de kasten opnieuw gaan inpakken van mijn jongste dochter. Alles lag door elkaar. Emma bleek geholpen te hebben met opruimen en ook al bedoeld deze lieverd dit goed, wanneer ik zo’n bui heb als gisteren, dan is niets goed in mijn ogen. Dit had dan zo zijn uitwerking op mijn kidz. Hoe chagrijniger ik werd, hoe vervelender zij zich begonnen te gedragen.

Afscheid babykamer uitzoekenNaderend afscheid

Halverwege de middag uitte de frustratie zich met een enorme huilbui. Ik was zo boos…op mijzelf! Ik zag het eventjes niet meer zitten. Waarom? Het begint met een babykamer en een aantal dozen.

Een paar weken terug heb ik de oude kamer van Isis leeg gehaald. Deze stond helemaal vol met dozen kleding van maatje 50 tot en met maat 146. Oude kleding van Isis, oude kleding van Emma wachtend op een tweede ronde en alles wat er nog maar bij hoort. Vol goede moed heb ik alle kleding op de kamer van Emma geparkeerd. Daar staan ze nu nog steeds…wachtend om uitgezocht te worden. Laat dat nu uiteindelijk precies het probleem zijn!

Afscheid kleding uitzoeken Afscheid uitzoeken kledingeZodra ik deze kleding ga uitzoeken, dan moet ik daar afscheid van nemen. Al die schattige babykleertjes waar mijn kinderen ooit in geleefd hebben. Ik moet ze weg doen en dat doet pijn! Heel veel pijn! Ook de babykamer hebben we in onze gedachten al meerdere malen opnieuw ingericht voor andere bestemmingen. Hiervoor moeten het ledikantje, de commode en al het andere babyspul wijken. Er is al enorm veel geopperd om dit op marktplaats te zetten, maar iedere keer heb ik wel weer een excuus. Er zal nooit meer een baby van ons in liggen. Met het krijgen van kinderen ben ik inmiddels wel klaar en ik heb daar ook vrede mee. Het echt van de hand doen met alle babyspullen, daar gaat mijn hart van huilen. Juist vandaag kwam ik veelvuldig langs de oude babykamer en de stapels met kleding die uitgezocht moesten worden en iedere keer zakte ik verder weg in mijn verdriet om het naderende afscheid van deze spullen. Zelfs nu, bij het schrijven van deze blog, biggelen de tranen over mijn wangen.

Afscheid uitzoeken babykamerIk heb het er dus moeilijk mee en ik weet niet hoe ik dit nu in het positieve kan omdraaien. Ik weet wel dat het moet. Je kan nu eenmaal niet alles bewaren. Dan mag ik wel een paar loodsen achter in het land gaan bouwen om alles in op te slaan. Ik zal me nu bij elkaar moeten rapen en alles eindelijk eens moeten opruimen. Ondertussen troost ik me maar met de gedachten dat het maar spullen zijn en dat de herinneringen altijd opgeslagen zijn in mijn hart…


Over Linda

Aangenaam...Linda, mama van 2 heerlijke dochters die heel goed weten wat ze willen. Ik neem ze mee langs leuke activiteiten waarvan ze de les (hopelijk) meenemen in het leven.

2 gedachten over “Een zondag die ik maar over sla…

  • Jessica

    mag ik je een tip geven? neem de tijd om alles uit te zoeken. zoek bijvoorbeeld elke dag 1 of 2 dozen uit. dingen verkopen via marktplaats is een behoorlijk gedoe en duurt vaak heel lang. Wij verkopen onze spulletjes in een tweedehandswinkel die het voor ons verkoopt. Daar huren we dan een stellingkast voor 5 euro per week die we helemaal vol mogen gooien. In het verleden heb ik ook wel kinderkleding verkocht via een tweedehands kinderkleding winkel. dan kreeg ik 50% van de opbrengst. Misschien zit er ook wel zo iets bij jou in de buurt?

    Ik vind het knap dat je dit zo open durft te vertellen. Iedereen heeft wel eens van die dagen waarop het wat minder gaat. Maar veel mensen houden graag de schrijn op en vertellen alleen de positieve dingen. Daardoor ontstaat er een soort van schijn wereld waarin alles “perfect” is. Door zo open hierover te vertellen verbreek je toch een beetje een taboe.

Reacties kunnen niet achtergelaten worden op dit moment.