Uiteindelijk komt alles (bijna) goed…


Herinneren jullie mijn blog nog van maandag? Soms zit het mee, soms zit het tegen…

Een groot gedeelte ging over de leuke cadeautjes die ik verzonnen had voor vriendlief zijn verjaardag. Het grote cadeau is helaas nog steeds niet gegeven, maar hij weet weet dat hij het kan krijgen. Die hokken voor zijn duiven zitten nog steeds in de planning, voor als ons andere ontwerp nu niets blijkt te zijn.

Daarbij was er nog een ander cadeau wat door mij in elkaar geknutseld moest worden en ook dat werd op dat moment helemaal niets. Toch kwam daar zijn verjaardag. Afgelopen dinsdag was deze heugelijke dag.

Vriendlief en ik moesten deze dag gewoon werken, dus wij kwamen elkaar pas tegen aan de einde van de dag. Vriendlief stapt al om zeven uur in de ochtend in de auto, dus zien we elkaar ‘s ochtends niet. We hadden ook afgesproken dat we pas ‘s avonds de cadeaus zouden geven. De kinderen waren al wel op en hebben papa dan ook al heerlijk geknuffeld en gefeliciteerd.

Speciaal voor vandaag mocht ik een uur eerder stoppen met werk, zodat ik bij het avondeten kon zijn. De kids vonden dit al een feest op zich en waren dus bij het eten al lekker druk.

Na het eten hebben we vriendlief nog even bij opa en oma gelaten, zodat wij (ik en de kids) alles konden voorbereiden, inclusief het cadeautje die ik eerder deze week aan de kant gegooid had. Ik zag ineens het licht! Vriendlief zijn favoriete drankje is bacardi-cola en ik wilde vandaag eens voor de gelegenheid een Bacardi-Colataart maken.  Mijn eerste idee was dat Emma deze dan kon geven, maar dit geheel werd zo zwaar en instabiel, dat het niet te verplaatsen was. Hoe ik het ook opbouwde, het donderde iedere keer weer in elkaar. Uiteindelijk heb ik het geheel op de tafel in elkaar gezet. Niet meer aankomen…en alles ging toen goed. Het resultaat is best wel grappig geworden. Ik heb hiervoor 24 blikjes cola gehaald en een fles Bacardi. Vervolgens heb ik de blikjes in twee lagen opgebouwd en in het midden de fles Bacardi neergezet. Linten erom, hart erachter en klaar was ik. Heb ik me daar afgelopen vrijdag zo over lopen opwinden? Blijkbaar. Eenmaal alles voorbereid heeft Emma haar vader gehaald en op de bank gezet. Eerst hadden Emma en Isis een dansje ingestudeerd. Het was in een woord: Hilarisch! Emma kwam slechts een dag voor deze verjaardag op het idee om haar zus te begeleiden met een liedje. Zij zou gitaar spelen (terwijl ze dit niet eens kan) en haar zusje zou daarop dansen. Maandagmiddag hebben ze wel geoefend, maar dit idee bleek bij lange niet haalbaar. Goh…wat verrassend! Ze hebben toen maar besloten om Jarige Job van Zappelin te zingen voor papa. Na 1 keer oefenen hebben ze deze uitvoering gegeven. De uitvoering was niet vlekkeloos, maar het idee was geweldig!

En nu was het tijd voor de cadeautjes. Eerst namen de kids papa mee naar de tafel met de Bacardi-colataart. Deze viel zeer in de smaak, kan ik je vertellen. Vervolgens werden de tekeningen uitgepakt.Als laatste hadden we nog een fotocollage voor vriendlief gemaakt. Althans…op vrijdag hebben de kids een fotosessie gehad, waarbij ze het een en ander moesten uitbeelden. Met een fotoprogramma heb ik er vervolgens een collage van gemaakt. Inlijsten en klaar is de redelijk makkelijke, maar vertederde cadeau voor papa. Tenslotte was daar natuurlijk ook nog gebak. Toch nog een (redelijk) geslaagde avond.


Over Linda

Aangenaam...Linda, mama van 2 heerlijke dochters die heel goed weten wat ze willen. Ik neem ze mee langs leuke activiteiten waarvan ze de les (hopelijk) meenemen in het leven.