Feestgedruis en overlevingsdrang… 1


Wat was dit mij een weekend wel! Het weekend is voorbij en de hele familie is compleet gevloerd. Dit keer niet door het akelige griep-virus, maar we zijn gewoon moe…heel moe! Maar…we hebben het weekend wel overleefd. Een drukke, maar enorm leuk weekend. We vierden dit weekend Carnaval!

Ok, deze opmerking verdiend wel een kanttekening. Vriendlief is wars van de carnaval en vierde dit weekend maar gedeeltelijk dit feest mee. Toch verdiend hij een enorm dikke pluim. Hij heeft er namelijk wel voor gezorgd dat thuis alles op rolletjes verliep. Samen met onze zwager (de timmerman) hebben ze een fantastische TV-kast voor ons gemaakt. Alle lichten staan nu weer op groen om de rest van onze kamer af te maken. Binnenkort laat ik alle pronkstukken wel eens zien in een aparte blog.

Anyway…we (ik en mijn twee dochters) hebben het dus overleeft. Gelukkig kan ik nu uitrusten op mijn werk šŸ˜‰ en mijn dochters hebben lekker vakantie. Even nagenieten van het weekend.

Dubbelzinnig

Allereerst wil ik de wagen laten zien. In mijn vorige blog “Alaaf! Met carnaval 2017 hangen we het aan de grote klok” bedacht ik me later dat het nogal een dubbelzinnige titel is geworden. Eigenlijk wilde we dat ook met deze kreet bereiken. Bijna alle communicatie binnen een app-groep van de jeugdraad werd geschreven onder de kreet: We hangen het (nog) niet aan de grote klok! We mochten dus niet vertellen waar we mee bezig waren. Op zich logisch, want je wilt dat jouw wagen de verrassing van de dag wordt. Alles was ingezet in het thema: Tijd voor Carnaval. Op de wagen hadden we een grote kerktoren gemaakt waarbij er een grote nar op de klok was gaan hangen. Vandaar dus die kreet we hangen het aan de grote klok! Je moet er maar opkomen šŸ™‚ De wagen werd uiteindelijk een mooie plek 3 in de optocht van Wilp, Yeay! In Klarenbeek werden we wel beoordeeld op de wagen en kregen zij ook punten, maar aangezien de jeugdraad een onderdeel is van de organiserende partij, waren zij uitgesloten van deelname naar de prijzen. Ach, de eer hebben ze alsnog gekregen….ze werden ook daar 3e op basis van punten.

Feestgedruis

Vrijdag werd er afgetrapt met de inauguratie van de jeugdraad. Een leuk en intiem momentje waarbij de jongens en meiden van de jeugdraad officieel werden beĆ«digd. Wat ons voorspeld was gebeurde…het was alsof ze allemaal ineens een meter groeide! Trots als een pauw om de officiĆ«le kleding van de jeugdraad te mogen dragen. De medailles werden uitgewisseld (iedereen die zich inzet voor een leuk weekend krijgt een onderscheiding) en vol trots werden deze onderscheidingen het weekend niet meer aan de kant gelegd.

Het feest kon beginnen. Allereerst het kindercarnaval. De allereerste optreden van de jeugdraad bestond uit het bestieren van dit feest. Al hossend in een immens lange polonaise gaven de jeugdraad en de grote raad, inclusief Prins Carnaval Jorne van Anjager tot jager, de prinses en adjudant, het startsein voor een weekend vol feestgedruis. Het is schitterend om te zien hoe die kleine dorpbewoners vol bewondering op kijken naar deze vrolijke stoet.

STOP!….en Door! Ik geloof dat dit wel de meest besproken kreet is van dit weekend. Na het vermaak voor de kleine dorpbewoners volgde de sleuteloverdracht van het dorp. Even snel naar huis en hup! Daar gingen we weer door voor het jeugdcarnaval. Ik heb ze daar even zien hossen, maar de plicht roept! Een verzoek tot het verzorgen van de inwendige mens zorgde ervoor dat we met een aantal ouders lunchpakketten hebben klaar gezet voor de rest van het weekend.

De tocht der tochten

Nee…we zijn nu niet ineens bij de Elfstedentocht aanbeland (al is dit ook een feest waar je u tegen zegt). De tocht der tochten is voor de jeugdraad toch wel de optocht in eigen dorp. Alles wordt uit de kast getrokken en alles werd aan de grote klok gehangen. Al vanaf half december was er vol overgave geklust aan de wagen en vandaag mocht hij dan eindelijk de weg op. Wat een genot om te zien! “I love it when a plan comes together!”

De dames en heren van de jeugdraad lieten vol overgave hun creatie aan het dorp zien. Een paar druppels regen hield het feest niet tegen. Ik kan zelf niet verder beschrijven wat er tijdens de tocht gebeurd is, aangezien ik de jeugdraad op nummer 12 in de optocht liepen en ik zelf met mijn jongste dochter pas op nummer 61 het dorp door kon. Als Buurman en Buurman liepen we mee met school en hebben we het dorp op zijn kop gezet!

En door!

De laatste dag was de optocht in Wilp. Hierbij mocht ik dan zelf ook meelopen en eerlijk is eerlijk….het was een groot feest. Als nummer 29 en nummer 30 waren beide wagens van CV de Neutenkrakers een feestje om te zien. Vooral de wagen van de grote raad was een plaatje om te zien. Het is dan ook niet voor niets dat ze ook dit jaar weer de nummer 1 prijs voor de grote wagens mee terug naar het dorp mochten nemen.

Maar….Oeff, wat heb ik het moeilijk gehad! Met een redelijk intensief dansbeleid op een aantal carnavalskrakers uit het zuiden van het land heb ik de meest vermoeide work-out gehad sinds jaren! Al dansend van links naar rechts, door de knieĆ«n en weer door! Het zag er geweldig uit, maar mijn beentjes zeiden de dag erna: moppie…het wordt misschien wel eens tijd om eens wat meer te sporten! De optocht duurde al met al bijna 4 uur en met een lengte van ca. 4,5 km.

Vloggen, mesjogge!

Tijdens mijn laatste blog heb ik beloofd om te vloggen. Tja…het vloggen is wel gelukt, echter het afmaken van de vlog zelf nog niet. Er zal nog het een en ander geplakt, geknipt en opgekalefaterd moeten worden om het resultaat enigszins toonbaar op You Tube te krijgen. Ik ben zelfs twee dagen bezig geweest alle beelden, filmpjes en foto’s van mijn telefoon op mijn computer te krijgen. Ik hoop van het weekend wat puf te hebben om hieraan te beginnen, maar gezien de huidige omstandigheden moet ik ook compleet mijn mindset 180 graden draaien en mij richten op de toekomst.

Overlevingsdrang

In de titel stond ook overlevingsdrang. Nu is een weekendje carnaval ook best een kwestie van overleven, maar in mijn geval liep het een klein beetje anders. Na een geweldig weekend ging ik dik in de spierpijn, maar vol vrolijkheid naar mijn werk. Eenmaal aangekomen was die vrolijkheid voor korte duur. Mijn werkgever heeft besloten het bedrijf waar ik werkzaam voor ben te beƫindigen. Dag job! Over vier maanden heb ik dus geen werk meer. De rest van de details zal ik jullie besparen, maar het komt er nu op neer dat ik mij moet voorbereiden op een belabberde vier maanden met als afsluiting een tripje naar het UWV.

Mocht je nog een job weten waarbij ik voor drie dagen in de week mijn uren kan invullen, laat het mij dan snel weten. Ik zoek iets op administratief of financieel gebied in de stedendriehoek Apeldoorn-Deventer-Zutphen met een uitloop tot Zwolle. En voor de rest? Altijd blijven lachen!

Liefs Linda

Over Linda

Aangenaam...Linda, mama van 2 heerlijke dochters die heel goed weten wat ze willen. Ik neem ze mee langs leuke activiteiten waarvan ze de les (hopelijk) meenemen in het leven.


Een gedachte over “Feestgedruis en overlevingsdrang…

Reacties kunnen niet achtergelaten worden op dit moment.