Oefenen, oefenen en nog eens oefenen


De meiden genieten nu van een welverdiende vakantie, maar het was voor ons nog spannend! Net voor het einde van het schooljaar kregen we te horen of Isis door zou gaan naar groep 3. Vorig jaar zat ze boven haar niveau en aangezien ze van december is, lieten de juffen haar toen door naar groep 2. Dit jaar moest ze zich bewijzen, maar dat deed ze niet.

Waarom zo laat pas een definitief advies?

In januari van dit jaar was het hoge woord er al uit. De juffen moesten vanwege onvoorziene omstandigheden hun keuze al maken. Op basis van haar niveau op dat moment kwam ze nog net iets te kort om door te gaan naar groep 3.

Er moest een beslissing komen. Gaat ze naar groep 3 of niet? Vanwege de twijfel en de tijdstip waarop de beslissing genomen werd (ze had immers nog ruim vier maanden te gaan), is er in overleg besloten om Isis toch te laten oefenen in groep 3. Wie weet zag ze zelf wel dat het te moeilijk zou zijn of misschien zou ze er wel een boost van krijgen. Ze heeft een week geoefend in groep 3 en ze was laaiend enthousiast! Maar…de boost die ze nodig had, bleef uit.

Er verstreken dagen…weken…maanden…tot drie weken voor het einde van het schooljaar. Haar leerkrachten wilden een gesprek met ons. Het bleek alsnog een moeilijke beslissing. Ze zit dan wel boven haar niveau, maar blijft toch wat onzeker. Haar juffen wilden haar nog een jaartje houden om zekerder en weerbaarder te worden.

Zuiderzeemuseum in de schoolbanken 2

Dan dus maar nog een jaar groep 2!

Nu weet ik dat ik thuis een meisje heb zitten die dolgraag naar groep 3 zou willen. Sterker nog…met Squla werkt ze al een geruime tijd haar opdrachten af in groep 3. In het gesprek met haar leerkrachten bleek dat ze die kennis juist niet laat zien op school. Op school weet ze te weinig letters, maar thuis doet ze al rustig schrijf- en leesoefeningen op de computer! Oorzaak? Ze is op school te verlegen. Zodra je haar de aandacht geeft, kruipt ze weg in een hoekje. Tja…en die verlegenheid zit nu eenmaal in haar. Het rare is wel dat als haar zus wat wil, Isis het wel even regelt…bij wie dan ook! Vraag je haar direct iets dan weet ze het niet meer. Ze wil zorgen, maar niet zelf in de belangstelling staan. Hoe krijg je dat in hemelsnaam veranderd bij een kind van 5? Ik heb hier nog geen antwoord op. Ik hoop dat de tijd het zal leren.

Mijn zorgen om haar te laten zitten in groep 2 heb ik gelukkig wel uit kunnen spreken. Ze wil heel graag leren lezen en is daar dan ook thuis al mee bezig. Ik moest van haar avi-start boekjes kopen, zodat ze alvast kon oefenen. Daarnaast zou ze haar oefeningen nog wel eens doen in Squla. Ze had het al helemaal uitgestippeld. Uiteindelijk hebben we met haar leerkrachten af gesproken dat ze haar goed in de gaten zullen houden. Waar het kan, gaat ze meelopen met groep 3 en gaan halverwege het schooljaar gaan ze kijken of ze genoeg vooruit is gegaan om over te stappen.

Emma is een ander verhaal….

Uit eerdere blogberichten was al te lezen dat Emma enorm achter loopt met haar rekenen. Ze wordt intensief begeleid op school en ook thuis oefent ze geregeld. Ook hier is het vreemd dat ze thuis meer laat zien dan op school. We merken dat ze wel degelijk vooruit gaat, maar de resultaten van de Citotoetsen blijven bar slecht. Sterker nog….ze zakte steeds verder weg! Net voor het einde van dit schooljaar was er nog een laatste toets die ze moest doen. Resultaat? Zo goed als alles fout! En dat terwijl ze zelf het gevoel had dat ze helemaal in de goede flow zat.

De leerkrachten zijn gaan kijken waar het mis ging en snapten er zelf helemaal niets van. Haar testresultaten kwamen niet overeen met wat ze met haar dagelijkse werk liet zien. Ze hebben haar  de test nog eens laten doen en de vragen opgedeeld in kleine stukjes. In overleg zou ze tien vragen per keer doen. Wat bleek? Ze ging van een niveau E naar een niveau C! De juf voegde daar dan ook nog eens lachend aan toe dat het maar twee vragen scheelde of ze had zelfs een niveau B gehaald! Het ligt dus totaal niet aan haar begrip voor rekenen, maar aan haar aandacht! Ze kan zich niet lang concentreren…

LEGO als rekenmateriaal

Tja…en nu?

Ik blijk nu dus twee ongeduldige kinderen te hebben (goh…wat een verrassing), maar wat jammer is…ze ondervinden hier steeds meer hinder van op school. Tel hierbij de lange zomervakantie met enige terugval bij op en ze hebben aan het begin van volgend schooljaar weer een achterstand te pakken. Ze zullen dus moeten leren dat het tijd is voor concentratie en tijd voor lol. Ook voor de minder leuke klusjes. Hoe ik dat ga aanpakken. Ik heb werkelijk waar nog geen flauw idee. Na lang zoeken heb ik wel een soort van stappenplan bedacht die ik wil gaan uitproberen in deze zomervakantie.

Onze stappenplan deze zomer:

  • Allereerst ga ik tijdens de vakantie een wekelijkse doel instellen in Squla. Eens kijken of dat gaat helpen. Je kunt dit als ouder in stellen en jouw kinderen zien de doelstellingen in het dashboard van hun eigen omgeving de voortgang. Ze leren hiermee doorzetten en afmaken op een luchtige en leuke manier.
  • We gaan meer spelletjes spelen waarbij er gerekend of gelezen moet worden.
  • Een paar keer in de week gaan we concentratiespelletjes doen. Dit gaat nog een puntje worden. Op internet is heel veel te vinden over concentratiespelletjes, maar….of dit is dan via de computer (wat ik nu ook niet wil) of het is een oefening voor een hele klas. Dat wordt dus nog even zoeken.
  • Veel knutselen. Isis is hier heel geduldig in, dus voor haar is nog hoop 🙂 Voor Emma wordt dit meer een uitdaging. Ik ga haar moeilijkere knutsels geven, waarvoor ze een langere tijd rustig stil moet zitten. Daarbij spreek ik vooraf met haar een doel af, zodat ze daar naar toe kan werken. (zoals: er moeten minimaal 10 kleuren zichtbaar zijn of je moet minimaal zoveel vlaggetjes af hebben)

En nu maar afwachten…

Soms is het leven tegenstrijdig. Ieder jaar weer kregen we te horen dat Emma zwakke punten had, maar dat ze daar na de vakantie wel mee verder zou gaan. Ieder jaar was het advies…ze mag wel oefenen…alleen wanneer ze dit zelf aangeeft. Niet pushen, niet aandringen…ze moet zelf willen oefenen. Dit advies heb ik dan ook ieder jaar trouw opgevolgd met 1 uitzondering. Ik maakte zelf mijn doeboeken in de vakantie en ook daar stopte ik vaak rekenwerk in. Na de vakantie zag ik dan steevast weer hetzelfde. De eerste bladzijde van de sommen waren gemaakt en de rest….nou ja, je kunt nu zelf wel het antwoord invullen, nietwaar? Ze had dus al die jaren na de vakantie last van die befaamde zomerdip:

zomerdip squla

Zo blijkt het maar weer dat rekenen zelfs nummer 1 staat waarbij de terugval het grootst is. Emma ervaart dat ieder jaar weer. Aan het begin van een schooljaar gaat het juist moeizaam, terwijl aan het einde van een schooljaar altijd de succesjes geboekt worden. En hoe komt dat? Juist…Oefenen, oefenen en nog eens oefenen. Het hele jaar door wordt er veel geoefend en dan ligt het ineens twee maanden stil…Tijd voor actie!

Dit artikel is gesponsord. Meer informatie lees je in onze disclaimer.

Liefs Linda

Over Linda

Aangenaam...Linda, mama van 2 heerlijke dochters die heel goed weten wat ze willen. Ik neem ze mee langs leuke activiteiten waarvan ze de les (hopelijk) meenemen in het leven.